Dit is een persoonlijke website, je vind hier een weerspiegeling van mijn interesses en hobbies, zoals Fotograferen, Reizen, Bedienen van de PC en andere onderwerpen die ikzelf de moeite vind om op deze site te plaatsen, als de tijd een beetje meewerkt.
Maar de tijd is mijn grootste vijand.
Profiel van Hans de Visser
 

Waar staat HDVS voor ?
  
Voor contact of andere zaken over deze site kun je mij mailen via webmaster @hdvs.nl
Laat dan wel de spatie weg die voor het @ weg, dit doe ik om te voorkomen dat automatische webcrawlers mailadressen zoeken om er vervolgens ongewenste mail naar te versturen.

Op deze pagina staan ook 'rollover' foto's. Er verschijnt dan een tweede foto als je er met de cursor op gaat staan.

Toen, 1949 & 1950

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heel simpel; Hans de Visser Spijkenisse, ik wilde geen lange domein naam, dus een afkorting van mijn naam en woonplaats was snel verzonnen.

Tja, een eigen Website, een leuk tijdverdrijf, maar wat ga je erop zetten, ik wist het echt niet.

Ik heb deze site zomaar gemaakt, met als doel een beetje bezig te blijven met mijn computer, en wat ervaringen op te doen met betrekking tot het mooie medium internet.
Alleen beperk ik mezelf tot pagina's in HTML, omdat php, css en andere pagina's, mijn bedoelingen te boven gaan, en ik heb geen tijd en geen zin om mij daar in te verdiepen.

De hoofdzaak is sommige mensen op de hoogte houden van mijn bezigheden, en de hele wereld kan zien waar je mee bezig bent. En dat het leuk is om te doen is mooi meegenomen.
Het valt niet altijd mee om een website te vullen en bij te houden dus ik rommel maar wat aan, en zie wel wat er allemaal online wordt gezet, en ik beperk mij ook niet tot 1 onderwerp, je kan er van alles vinden, maar de rode draadjes zullen mijn diverse liefhebberijen zijn, en wat ik de moeite waard vind om online te zetten.

Mijn jeugd speelde zich af op het Havenhoofd in Brielle, waar ik van een mooie jeugd heb genoten vol met talloze avonturen, en niet te vergeten een tal van kwaaijongens-streken en rottigheidjes in en op de haven en de Brielse maas, er waren ook hachelijke avonturen bij, samen met mijn Broertje Bas, en wij stonden bekend als het duo HasseBassie..

In mijn jeugd was de Brielse Maas nog geen recreatiegebied, ik heb de sloop van de 2 bunkers bij het Havenhoofd meegemaakt, en de huidige jachthavens zien graven, en alles met lede ogen zien groeien.
Ik kan er wel een boekje over schrijven,maar dat valt buiten het bestek van dit beknopte profiel, Voor wie het interesseerd kan gaan kijken op de site van Rens van Adrichem, een leeftijdsgenoot, die heeft een mooi tijdsbeeld van Den Briel gemaakt, hij kan dat als geen ander weergeven. Na de Lagere school en de LTS heb ik diverse losse opleidingen gevolgd, zoals , diploma volmatroos, Marifoon certificaat, alle rijbewijzen, Vapro, heftruc, NS rangeer & machinist cursus, 3 duik brevetten en wat losse trainingen die nodig waren voor mijn werk, maar vooral veel ervaringen, en dat maakt mij een allrounder op diverse vlakken.

Het Havenhoofd in de Jaren 50 en 2008

Mijn Ouderlijk huis & de voormalige zalmschuur

Na de LTS volgde mijn eerste werkgever; Scheepswerf L. Moerman,een jachtwerf waar stalen zeegaande rondspant jachten werden gebouwd. Als leerling ijzerwerker onder toeziend oog van Piet Muilwijk heb ik daar ongeveer 2 jaar gewerkt en geleerd, al het ijzerwerk was handwerk, de spanten werden met de hand gebogen op een buigtafel, en de huidplaten met de hand geklopt op een 10 cm. dikke harde panserplaat (lees aambeeld), daar was je weken mee bezig, en het lawaai was in wijde omtrek te horen.
Wat je met metaal allemaal kan door warm stoken,rekken krimpen en kloppen kan bereiken is opmerkelijk.
Een mooie tijd waar veel lol en lachen de boventoon voerde.
Hier heb ik wel mijn handen leren gebruiken.
Maar ik wilde van jongs af aan al het water op, dus was al snel duidelijk dat dit de volgende stap zou zijn.
Ik was jong, en ik wilde er uit halen wat er in zit.

 

 

 

De Scheepswerf wordt ingeruild voor een baan als matroos motordrijver bij Toon van Driel in Brielle.
Het zandschip " Morgenster " laadde zichzelf met zand met een knijper uit het haringvliet, wat toen nog een open zeearm was.
Na het laden en een tochtje naar den Briel via het Voornse kanaal waar je toen nog moest schutten in Hellevoetsluis en na een tochtje van 11 Km nog een keer schutten in het helaas van de Aardbodem verdwenen mooie dorpje Nieuwesluis.
Ook losten wij veel in Hellevoet of Middelharnis.
Het met de hand lossen ging alsvolgt; Je liep met een sleepbak naar beneden het ruim in, en schepte de ± 300 Ltr. bak vol, die dan in een trechter werd leeg-gekiept, en na 250 ton was je leeg, en dit ging de gehele week door, dit was echt werken, vooral in de winter.
Als die sleepbak was geleegd, kwam die met een noodgang naar beneden, en in 1 beweging pakte je die bak bij de handvatten, en door de zwaartekracht liet je jezelf met die bak het ruim in zakken, het was daarbij dan wel zaak dat je in de hoek van het ruim begon met het voltrekken, dan had je het minste werk om die bak te hanteren, want zwaar wastie wel. Het was meer een slag dan domme kracht.
Omdat dit werk vrijwel niet meer bestaat, plaats ik hierbij een foto hoe het werkte, en als je op de foto klikt kom je op Wikipedia waar je goed kan zien hoe dit precies in zijn werk ging, het is zoals ik al eerder aangaf inmiddels een verdwenen beroep, maar ik zou het zo weer kunnen doen.
Voorzover ik weet is er nog 1 schip operationeel, dat in stand wordt gehouden door de "ARIE KREUK STICHTING" , op deze site staan een paar korte filmpjes hoe het werkte. Schipper Arie Kreuk is de uitvinder (1916) van deze installatie.

 

Na de " Morgenster " 1 jaar de " AREND ", een Beunschip van Troost uit Pernis, die langere reizen maakte van de Limburgse zand & grindgaten naar Shell Pernis voor beton grondstoffen.
Het laatste binnenvaart schip was de " ADRIANA " , ook een Beunschip, van de Firma van der Linden uit 's Gravendeel.
Deze maakte veel reizen met klapzand (ophoogzand) uit Zeeland.

Maar op een gegeven moment kreeg ik trek om naar zee te gaan, en als ik ergens trek in heb, krijg je het ook niet meer uit mijn hoofd,
dus Monsterboekje, ogen en oren papieren halen, en gaan!!
Wat een tijd he? je kon in de jaren 60 op vrijdag ontslag nemen, en na het weekeinde weer bij een nieuwe werkgever beginnen.


Vlak voor de tewaterlating van een jacht bij Scheepswerf L. Moerman in 1962, met het voltallige personeel.


Foto's van zelf-losinstallatie Simon J. de Waard


De " KONINGIN EMMA " (Callsign PFKT)heeft een rijk verleden;
Gebouwd in 1939, bij Kon. Mij. "De Schelde", te Vlissingen bouwnummer 209
4.353 BRT 2.188 NRT 2.994 DWT
115,82 mtr.lang(109,60 op de waterlijn) 14,38 breed, diepgang 4,40
297 passagiers in de nachtdienst, 1.800 passagiers in de dagdienst, 23 kn.
12.500 EPK, 2 x 10 cyl, 2 tew, 580 x 840, Sulzer, de werf.
12-1937 besteld, 7-5-1938 kiel gelegd, 14-1-1939 te water gelaten, 19-5-1939
proefvaart, 5-1939 opgeleverd als KONINGIN EMMA aan Stoomvaart Mij. "Zeeland", voor de veerdienst Vlissingen-Harwich.
10-5-1940 vertrokken van Vlissingen naar Downs, 15-5-1940 gearriveerd te Londen, 17-5-1940 in dienst bij Ministry of War Transport, 1940 verbouwd bij Harland & Wolff Ltd., Belfast tot troepentransportschip, 14-1-1941 herdoopt H.M.S. QUEEN EMMA.
29-4-1946 terug te Vlissingen en bij Kon. Mij. "De Schelde" verbouwd, herdoopt KONINGIN EMMA, 1.423 passagiers in de dagdienst, 297 passagiers in de nachtdienst, 28-2-1948 proefvaart na verbouwing.
5-3-1948 in dienst gesteld op de route Hoek Van Holland-Harwich.
18-12-1968 gesleept naar Antwerpen en gesloopt bij Jos De Smedt te Antwerpen.

Zo belandde ik bij de ferry van Hoek van Holland naar Harwich, en monsterde aan op de
" KONINGIN EMMA " die in de dagdienst naar Engeland vaarde, zo kwam je rond 6 uur in de avond aan, en zo had je de gehele avond de tijd om in Harwich te stappen, vaste klant in de plaatselijke Pup's, dat betekende dat je met je maten heerlijke tijden beleefden, doorlopend feest. De volgende dag weer terug naar Hoek van Holland. Deze tijd werd onderbroken voor millitaire dienst, dit was niet leuk voor Hans, het feesten was voorbij, en moest naar andermans pijpen dansen, een regelrechte ramp!


Na de diensttijd brak de periode aan voor de Roll-on- Rol-loff schepen, en de dienst werd intensiever, waardoor er voor vermaak in Harwich geen tijd meer was, dus ik was snel weer op zoek naar een andere ervaringen.

Vervolgens monsterde ik aan op de "GEESTLAND", van het bedrijf Waling van Geest uit 'sGravenzande, een koelschip (Reefer) die stukgoed uit Engeland en Ierland naar de Caribische eilanden in West Indië voer, en bananen terug naar Engeland. hierbij werden de eilanden St Lucia, Guadaloupe, Barbados, St Andries, en nog meer van die warme eilandjes aangedaan, er was daar toen bijna geen toerisme, het laden van bananen gebeurde toen nog handmatig, en je lag een paar dagen in de haven, dus je had aardig wat tijd om je te vermaken op die eilanden, waarna je weer naar een ander eiland ging, zo was je meer dan een week aan het laden, om vervolgens in 10 dagen naar Preston te varen. Mooie tijd gehad, die ik ook niet meer zal vergeten.
Hier een filmpje van het laden van Bananen .

Ms."GEESTLAND" 1960-1971 koelschip (Callsign PEGW)
Gebouwd 1960, bij Scheepswerf C. Amels & Zn., in Makkum bouwnummer 238
1.937 BRT 1.001 NRT 2.110 DWT
99,29 Mtr. lang, 13,70 mtr. breed, diepgang 5,72 mtr.
2 ruimen, koelruimte 3.908 m3, 508 ton bunkers, 17 kn. (31,5 Km./ uur)
3.800 APK, 4 vrije-zuigermotoren met gasturbines, 2 tew, 340 x 904, & 1 gasturbine vertraagd naar 1 schroef, N.V. Werkspoor, Amsterdam, Brown, Boveri & Cie., Mannheim.
21-4-1959 kiel gelegd, 27-11-1959 te water gelaten als GEESTLAND, 4-4-1960 proefvaart, 22-4-1960 opgeleverd (BV-24L712) aan N.V. Waling van Geest & Zn., 's-Gravenzande.
in 1984 gesloopt in Pusan.

Na mijn vaartijd 3 maanden in Australië geweest om te kijken of ik daar wortel kon schieten, dit lukte niet, omdat de grond te hard was, een mooi land, maar door een mijnstaking kwam ik zonder werk.
Terug in Nederland ben ik begonnen als taxi chauffeur, en daarna op internationaal transport, en de Europeesche wegen bereden met roet voor autobanden en vloeibare chemicaliën.
Ook dit was een aardige tijd, maar niet voor de rest van mijn leven, ik was inmiddels 29 jaar, en de tijd van job-hoppen moest maar eens plaats maken voor een werkgever om voor een langere tijd te settelen, en dat werd de DOW Chemical company , een tank terminal in het Botlek gebied, voor op en overslag van vloeibare Chemicaliën, het was even wennen, maar het verdiende goed.
op deze plek werk ik nog steeds na meer dan 34 jaar in vol kontinu dienst.
Hier heb ik nog steeds met schepen (tankers) te maken, met uitzicht op de havens.
Ik was niet van plan om af te stompen, mijn vrije tijd wordt gebruikt om allerlei hobbie's te beoefenen en met de komst van de eerste computer, de Commodore 64 waren de wintermaanden makkelijk door te komen, en tot de dag van vandaag ben ik nog steeds lekker bezig met verschillende liefhebberijen zoals fotograferen, de computer, en van tijd tot tijd een reisje maken naar mijn favoriete land Canada.